ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΓΡΑΜΜΕΝΑ

Ευχαριστώ για  την επίσκεψή  σας .Θα κάνετε έναν μικρό κόπο-κλικ-

στο νέο  blog :

http://lygeri.pblogs.gr Της Ψυχής τα λόγια Τα  γραμμένα

δική  σας  !!!!!

Από igeri @ Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2007 2:12 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

ΑΝΘΡΩΠΟΙ   ΕΛΑΤΕ   ΝΑ  ΤΑ  ΒΡΟΥΜΕ  !!!!!!!

Από igeri @ Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2007 5:15 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Στης   Μαρίας  την  γενέθλια  γιορτή

η Ελένη  ήταν  εκεί,

ένα  «γερασμένο  παιδί»

Δεν  χόρευε, δεν περπατούσε,

δεν  τραγουδούσε δεν  χειροκροτούσε.

Στο αναπηρικό  της καροτσάκι  καθισμένη

Έλαμπε  κοιτούσε,

μέσα  απ΄ τα  μάτια  της  μιλούσε.

Άπλωσε  χέρι ,το  δώρο να  της  δώσω.

Με  σκέπασε  φως  η  ματιά  της.

κι ΄ ένοιωσα  σαν    αμμουδιά ,

να  με  φωτίζει  το  φεγγάρι .

κύμα  το  βλέμμα  της  να με  χαϊδεύει,

μικρό παιδί  σε ζεστή αγκαλιά  φυλαγμένο

Απ'  τον  καθρέπτη  της  ματιάς  σου Ελένη

είδα ,άγνωστη,   ομορφιά να  βγαίνει.

Την  αυγής την  λάμψη   μού στειλες για  ευχαριστώ.

Χαμόγελο  μωρού παιδιού αντί  για  σ΄ αγαπώ .

Πάρτα  ,Ελένη,    όλα  τα «σ΄ αγαπώ»

 κάνε  τα   σήμα   ηχηρό  !!!

Από igeri @ Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2007 3:06 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

 Είπα, κάτι  να  σας  ..φυλέψω  σήμερα ,(επειδή  χτές  είχε  γενέθλια  το  Μαράκι  μου)  και βρήκα  ένα δημοσίευμα  στα  ΝΕΑ της 16ης  Οκτωβρίου  γραμμένο

 από  τον  ΣΤΑΜΑΤΗ  ΦΑΣΟΥΛΗ...  με  τίτλο « Αστο και

θάρθει  μόνο  του (με  την  καλή  έννοια) , απόσπασμα  του  οποίου  σας     μεταφέρω

Έσκασα, βγήκα έξω να πάρω λίγο αέρα και ξαφνικά την είδα. Είχε έρθει μόνη της. Η μπουκαμβίλια. Είχε βρει τον δρόμο, σκαρφάλωσε στην υδρορροή και μετά σύρθηκε στον τοίχο, βρήκε ένα άνοιγμα στο στηθαίο και μπήκε με το κλαρί της στολισμένο τα τελευταία άνθη της στη βεράντα μου. Δεν ήθελα να της δείξω τη συγκίνησή μου. Της είπα μέσα από τα δόντια: «Ήρθες αγριοκόριτσο;». Και ναι. Δεν ήτανε παραίσθηση. Την κοίταξα και ένιωσα μέσα μου βαθιά, το «σκοτεινό ανατρίχιασμα στη ρίζα και στα φύλλα». Είδα τη λάμψη. Μετά σκοτάδι. Έπεσε ο γενικός. Μέτρησα έξι κι άκουσα δυνατό τον κεραυνό. Κοντά είναι η μπόρα, σκέφτηκα, έκλεισα την πόρτα της τηλεόρασης κι έβαλα και τον σύρτη.

Από igeri @ Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2007 12:37 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Βιαζόσουν να περάσεις

και κείνο  το  φανάρι

σού κλεινε  το  δρόμο.

Σε  κοίταζα  με  νάζι

σε  άγγιζα  απαλά

σού λεγα,  δεν  πειράζει

ένα λεπτό  πάρα  πάνω  μαζί 

Αν  τύχαινε  και  αρεστό δεν   ήτανε

το  στέκι  που με πήγαινες

σού λεγα  μη  σε  νοιάζει

μαζί  νά  μαστε  και  δεν  πειράζει.

Όταν  με  ρώταγες ,θυμάμαι

«Που    πάμε?»

σού λεγα : Όπου με πας  θα πάω ?

μαζί  σου,  νάμαι  κι όπου  νάμαι.

"Μαζί  με σένα θα ταξιδέψω

ως  την  άκρη  τ΄ ουρανού"

στον  Χατζηδάκη  εντολή

δίνει  ο  Θεός  να  γράψει

κι ήταν η  ώρα  ανοιχτή.

 με  χόρευες  εκείνη  την στιγμή

το  πρωτακούσαμε  μαζί

"Κανείς  δεν  θα με πάρει

από σένα"

ορκιζόσουν  στο  φεγγάρι.

Πάνω  στην  θάλασσα

μού ταζες  σεργιάνι.

Όταν ένοιωσες

να τελειώνει ο  χρόνος  σου

πάνω στη γη

θλιμμένα  χαμογέλασες.

« Μη λυπάσαι  κορίτσι»

μου είπες

«Όπου  θέλεις  πάμε με  τα πόδια  ΜΑΖΙ!!!»

Από igeri @ Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2007 7:38 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Δεν  σου  θυμίζει  χάδι ????

Από igeri @ Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2007 1:41 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Είμαι  εδώ ,

δεν   κρύβομε  το  λέω

Πατάω  γη ,βλέπω  ουρανό

γελάω- κλαίω.

Το  φεγγαράκι δεν το άγγιξα,

απόβραδα  καλοκαιρινά

το  συναπάντησα , στην  άκρη  τ' ουρανού

τον ήλιο  να  πλευρίζει, στα φανερά,

μαζί του να βαδίζει.

Κ΄ εγώ  από κοντά ,κλεφτά

Τι  φταίω ?

Πειράζει που το λέω?

Στον  παράδεισο  δεν  πήγα

Άγγελο  ποτέ δεν  είδα,

μήτε που τ'  ονειρεύτηκα

Ανθρώπους  όμως είδα,

να  μιλάνε ,

μέσα  από μάτια δακρυσμένα

χαρούμενα  η  λυπημένα,

θαμπά η  φωτισμένα,

αδιάφορα  η  ξαφνιασμένα

ήρεμα  η  θυμωμένα ,

περήφανα  η  τρομαγμένα,

είδα  Εσάς,

είδα  εμένα.

Πάνω  στη  γη ,άλλος κανείς???

Συνταξιδιώτης ,

της  αγρύπνιας  και  της σιωπής

το  χέρι  να  μου   δώσει  ??

Λυγερή

Από igeri @ Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2007 8:16 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Βαδίζω  αργά ,με  του  νου  συντροφιά,

Χαμένη  στο  πλήθος

Δεν  είμαι ορατή,

Σαν  ένα  παιδί

Κρυμένο θησαυρό  ψάχνει  να  βρεί

Τρέχω  στο  άγνωστο

Κανείς να  μη  δεί

πάρει  ή  μοιραστεί

το  πολύτιμο  είδος 

που  υπάρχει  στη  γή.

Σε  μια του  δρόμου  στροφή,

Στέκω  να  ξαποστάσω.

Μια  παρουσία ,οπτασία,

που είχε  μόνο  φωνή.

Τι  γυρεύεις  εδώ ? 

με  ρωτάει.

Άνθρωπο  ψάχνω  να  βρώ!!!

      Εσύ  ???

        Και  γώ  !!!!

Από igeri @ Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2007 10:15 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Αν , την  άκρη  από  το  νήμα,

του  παραμυθιού  τραβήξεις

στα βάθη της ψυχής θα  σε  οδηγήσει

και  τάματα  που  στην  ζωή  σου

έκανες για  θαύματα,

θ'  ανακαλύψεις

 .

Μέσα  απ΄το  ίδιο παραμύθι

δώσε  κλώθο να  γυρίσει

η ζωή  να  ξαναρχίσει.

με τα  αθώα  παιδικά σου  μάτια

τον  Θεό  να  ζωγραφίσεις

.

Τον  Θεό τον  συγχωρό,

τον  ποιητή, τον  γιατρευτή

τον  Υψιστο  θαυματουργό

το Θαύμα  του  να  κάνει,

να  σώσει  γη και  ουρανό.

.

Σε  σένανε  τον  ταπεινό,

την  δύναμη   να  δώσει

ν'αντέχεις , και να  καρτερείς.

το τάμα  σου  να  δεις.,

να  βγαίνει  αληθινό

μέσα  απ το παραμύθι

που  σε  νανούριζε,

να  κοιμηθείς τα  βράδια.......

.

Από igeri @ Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2007 7:32 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Με μάτια ανοιχτά γιομάτα απορία,
στην άκρη της πλατείας ,δίπλα σου θεατής,
με την ανάσα κομμένη,
παρακολουθώ με την ίδια με σένα αγωνία
τους ταχυδακτυλουργούς της Ζωής
που δεν πιστεύω κι απορρίπτω.

Στην πρόκληση του ακροβάτη Ισορροπιστή
η καρδιά μου κτυπά δυνατά
Βλέπω εαυτόν στο γνώριμο χάος του κόσμου ,
τεντωμένο σχοινί   μου  προτείνεις
εντολή  ν' ανεβώ  μου  δίνεις  ζωή
δεν έχω άλλη επιλογή .

Προσταγή το χειροκρότημα
κλείνω τα μάτια. να ασφαλίσω την πίστη
μη χάσω την ελπίδα.
είναι  ανάγκη
.ακροβατώντας να φτάσω στην Ιθάκη

Από igeri @ Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2007 9:49 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα